Witam

Około 2 miesięcy temu przeprowadzając remont mojego domu, postanowiłem zrobić izolację ścian przed wilgocią i drenaż. Grunt w miejscach wykopu systematycznie osiadał zwłaszcza po intensywnych opadach. Tydzień temu rozpocząłem kłaść kostkę brukową. Wykonawca powiedział, że nie ma problemu z ułożeniem kostki na tym niestabilnym terenie koło ściany (chodnik szerokości ok 2 m i długości 10 m). Wykonawca najpierw ubił ziemie (mechanicznie maszyną), potem ubijał dalej tzw. skoczkiem i po jego użyciu ziemia zrobiła się lekko galaretowata. Następnie położył suchy beton, chodnik podbudowę i kostkę. Choć udzielił gwarancji na kostkę 2 lata boję się, że ziemia się będzie zapadała. czy moje obawy są słuszne? grunt to glina

zobacz na www.e-budownictwo.tv sa filmy instruktażowe jak układać kostkę

Jak nawaliłeś do wykopu jakieś śmieci ( puste worki itp.) to prawdopodbnie będzie osiadać.

nie było niczego tylko ziemia

żadnych śmieci nie było

Napisałeś, że grunt to glina. To samo w sobie zakłada niestabilność i wymaga szczególnego traktowania. Z opisu nie wynika, żeby wykonawca przygotował odpowiednio podbudowę
http://www.libet.pl/jak-przygotowac-podbudowe
Ale skoro dał gwarancję na swoją pracę...

Napisałeś, że grunt to glina. To samo w sobie zakłada niestabilność i wymaga szczególnego traktowania. Z opisu nie wynika, żeby wykonawca przygotował odpowiednio podbudowę
http://www.libet.pl/jak-przygotowac-podbudowe
Ale skoro dał gwarancję na swoją pracę...

Dzięki za wszystkie dotychczasowe rady w tym temacie, coś czuje ze mi się przydadzą

MODUŁ E2 A RYZYKO OSIADANIA — PERSPEKTYWA WYKONAWCZA

W dyskusjach o osiadaniu podbudowy często pomija się kluczowy parametr, jakim jest wtórny moduł odkształcenia podłoża (moduł E2), oznaczany na podstawie badania płytą statyczną VSS (zgodnie z normą PN-S-02205). Sam wskaźnik zagęszczenia Is to za mało. Przy odbiorach infrastruktury terenowej premium, to właśnie stosunek E2 do E1 (czyli wskaźnik odkształcenia Io) daje twardy dowód na to, czy podbudowa nie zacznie płynąć pod obciążeniem eksploatacyjnym.

Moje doświadczenie z realizacji nawierzchni bazaltowej na Peronie 1 w Sopocie (2010 r.) pokazuje, że bezwzględne utrzymanie reżimu technologicznego i wymuszenie modułu E2 na poziomie zgodnym ze specyfikacją techniczną (KTK) to jedyna droga do zachowania geometrii układu przez dekady.

Przenosząc to na grunt operacyjny: w budownictwie brak pomiaru E2 kończy się fizycznym zapadliskiem. W logistyce i obrocie materiałami ciężkimi brak twardego pomiaru na etapie dostawy kończy się zapadliskiem finansowym. W obu przypadkach rozwiązaniem jest Standard Dowodowy — mierzyć w momencie zdarzenia, a nie zgadywać po czasie.

Tomasz Zawisza Morzycki
Inżynieria Trwałości | Standardy Dowodowe

Wielkopowierzchniowe utwardzenia gruntu a bilans mas ziemnych i zarządzanie urobkiem w rejonie pomorskim

Realizacja przemysłowych placów składowych, manewrowych oraz dróg dostępowych i tymczasowych z płyt JUMBO o powierzchni od 500 m² do 20 000 m² wymaga ścisłej integracji makro-robotów ziemnych z rygorem formalno-prawnym. W skali makro-infrastrukturalnej, kluczowym czynnikiem decydującym o rentowności, szybkości i trwałości inwestycji nie jest sam montaż nawierzchni, lecz faza początkowa: ukształtowanie terenu oraz precyzyjny bilans mas ziemnych.

Większość awarii strukturalnych – takich jak klawiszowanie i pękanie płyt JUMBO pod naciskiem ciężkiego sprzętu budowlanego oraz transportu o wysokim tonażu – wynika bezpośrednio z zaniedbań hydrogeologicznych. Prawidłowe wyprofilowanie spadków podłoża, wykonanie wytrzymałych przepustów oraz instalacja systemowych studni drenażowych i rewizyjnych to jedyny sposób na skuteczną stabilizację wód gruntowych i utrzymanie wymaganego wtórnego modułu odkształcenia (moduł E2) podbudowy.

Drugim, kluczowym wyzwaniem przy wielkopowierzchniowych utwardzeniach terenu do 2 hektarów, jest zarządzanie urobkiem ziemnym. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa ochrony środowiska oraz ustawą o odpadach, masowe roboty ziemne muszą być prowadzone w ścisłej zgodności z dokumentacją projektową. Odpowiednia klasyfikacja gruntu i jego legalna asymilacja na placu budowy lub zagospodarowanie urobku poza nim zgodnie z przepisami, całkowicie eliminuje ryzyko potężnych kar administracyjnych dla generalnego wykonawcy, optymalizując jednocześnie koszty cyklu życia (LCC) całej inwestycji.

Praktyka inżynieryjna pokazuje, że sprawność operacyjna i szybkość wznoszenia dróg przemysłowych z płyt JUMBO zależą od karności procesowej wykonawcy, który realizuje zadanie szybko i profesjonalnie, bez angażowania zasobów i energii inwestora. Przykładem zachowania niezmiennej geometrii układu pod ekstremalnym, ciągłym obciążeniem dynamicznym jest nawierzchnia bazaltowa na Peronie 1 stacji Sopot PKP. Zrealizowana w surowym reżimie technologicznym w 2010 roku, od 16 lat funkcjonuje bez konieczności prowadzenia jakichkolwiek prac naprawczych.

W logistyce infrastrukturalnej i obrocie materiałami ciężkimi prawda jest najtańsza w momencie zdarzenia. Mierzyć parametry geotechniczne, kontrolować odwodnienie i działać w 100% zgodnie z literą prawa – to jedyny fundament, który trzyma marżę inwestora i geometrię terenu na lata.

Autor: Tomasz Zawisza Morzycki
Inżynieria Trwałości | Magia Natury
Specjalizacja: Wielkopowierzchniowe utwardzenia terenu (500 - 20 000 m²), makro-roboty ziemne, bilanse gruntu i infrastruktura przemysłowa B2B.