Witam serdecznie, chciałbym zamontować ogrzewnie podłogowe w salonie. (zaznaczam, że jestem lewy co do tego) i mam pytanie jakie panele podłogowe zamontować najlepiej, czytałem troszke, że najlepsze są lamprkiety ale nie wiem? Prosze o radę
Ogrzewnie podłogowe
po pierwsze nie używa się paneli podłogowych tylko najlepiej deski lub lamparkiety. Lamparkiety są stosowane najczęściej do ogrzewania podłogowego oraz dodatkowo np: IZO THERMO ma to grubość 1,6 mm oraz posiada otworki przepuszczające ciepło. Tak co mi pierwsze na myśl przyszło 
Witam, dziękuję za radę jedna bo jedna ale zawsze, poszukałam tak jak doradziłeś lamparkiet i fakt nadaje się idealnie na ogrzewnie podłogowe. Teraz muszę poszukac dobrej okazji oraz zacząć kłaść ogrzewnie i lamparkiet tak abym zdąrzył przed świętami
Jaką podłogę wybrać, jeżeli chcę założyć ogrzewanie podłogowe elektryczne? Zwykły parkiet będzie lepszy? Co sądzicie o elektrycznym ogrzewaniu podłogowym?
Elektryczne ogrzewanie podłogowe to idealne rozwiązanie dla remontowanych posadzek. Grubość mat grzejnych to zaledwie 2,5-4mm, nie zmniejszamy więc wysokości pomieszczenia, a dodatkowo można je układać pod większością z dostępnych pokryć podłogowych.
Nie każdy rodzaj parkietu jest odpowiedni na tak uzbrojone podłoże (ogrzewanie podłogowe). Klepki pod wpływem zachodzących zmian klimatycznych wnętrza na przestrzeni pór roku ulegają większym zmianom niż zwykły parkiet przyklejony do betonowej powierzchni. Wybierając gatunek drewna należy pamiętać o tym by było ono jak najbardziej stabilne i jak najdłużej zachowywało swoje parametry techniczne ale także by współczynnik skurczy był jak najniższy. Pozwoli to na utrzymanie jednolitej posadzki bez przerw między klepkami przez cały rok. Takie właściwości mają egzotyczne, bardzo twarde i odporne gatunki drewna jak jatoba, iroko, merbau czy doussie ale także gatunki krajowe, takie jak akacja czy dąb. Zdecydowanie nie polecane są kładzione na ogrzewanie podłogowe parkiety z grabu czy buku gdyż dosyć mocno się kurczą, przez co poluzowane, jasne lamelki są jeszcze bardziej widoczne a szczeliny między klepkami zbierają kurz skąd trudno go usunąć. Pod ogrzewanie podłogowe dobra też będzie podłoga warstwowa np: deska barlinecka -www.barlinek.com.pl/Produkty/deska-barlinecka - najlepiej z drewna egzotycznego
ja powiem tak zdecydowałem się na lamparkiet, z czego co się orientowałem jest najlepszy na ogrzewnie podłogowe. Jestem juz na etapie wykończeniowym. Kupiłem lamparkiet w dość promocyjnych cenach -www.parkiet-walkowski.com.pl.
Jak juz skończę dam znać może uda mi się umieścić fotkę, bo jak narazie wygląda rewelacyjnie. Zobaczymy w 100% jak będzie sprawował się przy ogrzewnianiu podłogowym.
Jak juz skończę dam znać może uda mi się umieścić fotkę, bo jak narazie wygląda rewelacyjnie. Zobaczymy w 100% jak będzie sprawował się przy ogrzewnianiu podłogowym.
No to miło, koniecznie napisz na forum jak sie sprawuje 
Rifu
Podziel się swoim doświadczeniem , Jak sprawuje się twój lamparkiet przy ogrzewaniu podłogowym.
Podziel się swoim doświadczeniem , Jak sprawuje się twój lamparkiet przy ogrzewaniu podłogowym.
Ja również jestem tego bardzo ciekawy,jeżeli możesz to opisz więcej szczegółów. Lamparkiet i ogrzewanie podłogowe to bardzo nietypowe rozwiązanie.
Przede wszystkim trzeba upewnić się, czy miejsce, w którym chcemy je położyć, nadaje się do tego. W tym celu należy sprawdzić, czy podłoże jest odpowiednie, a wilgotność pomieszczenia - nie za duża.
Podłoże pod panele musi być równe, stabilne oraz suche; wilgotność podkładu cementowego nie może przekraczać 2%, a anhydrytowego - 3%. Jeśli jest większa - trzeba poczekać, aż wyschnie, albo wybrać inny materiał na posadzkę.
Podłożem dla paneli może też być stara podłoga z mozaiki, parkietu, lastryka, z płytek ceramicznych lub PVC, a nawet wykładzina o krótkim włosie (nie stosujemy wówczas pianki podkładowej) czy deski na legarach (wtedy panele kładzie się w poprzek desek). Bez względu na rodzaj podłoża zawsze musi ono być równe i mocne - inaczej panele będą się uginać i klawiszować.
Większości paneli nie powinno układać się w pomieszczeniach mokrych, czyli takich gdzie wilgotność przekracza 70%, na przykład w łazience czy saunie. Jak na razie na rynku jest tylko jedna kolekcja laminowanych podłóg, przeznaczonych do układania w łazience. Jest to możliwe dzięki temu, że miejsca łączenia paneli (przez które woda łatwo mogłaby się dostać do ich wnętrza) są zabezpieczane specjalnym gumowym paskiem. Nie ma natomiast przeciwwskazań, jeśli chodzi o kuchnie; z myślą o nich powstały nawet kolekcje podłóg laminowanych, które do złudzenia imitują płytki ceramiczne (za to są cieplejsze i łatwiejsze do ułożenia). Panele można kłaść także na schodach.
Na ogrzewaniu podłogowym układanie paneli jest możliwe, jednak pod warunkiem że ogrzewanie jest wodne, a nie elektryczne. To bardzo istotna kwestia: przy ogrzewaniu elektrycznym w krótkim czasie występują bowiem znaczne skoki temperatury. Panele nie będą zatem rozgrzewać się i stygnąć stopniowo i łagodnie, ale gwałtownie i szybko - a tego długo nie wytrzymają.
Wszyscy producenci bardzo dokładnie określają, w jakich pomieszczeniach można kłaść ich podłogi. Dlatego przed zakupem należy uważnie zapoznać się z informacją dołączoną do paneli. Jeśli okaże się, że nasze pomieszczenie nie spełnia warunków określonych przez producenta - lepiej nie ryzykować i od razu zdecydować się na inną podłogę.
Wybieramy
Sposób łączenia. Panele łączy się między sobą na klej albo bez klejowo, na specjalny zatrzaskujący się zamek. Ten drugi sposób polecany jest jako łatwiejszy i szybszy. Dodatkowa zaleta takich paneli to możliwość demontażu i ponownego ułożenia (choć z tym należy uważać - wielokrotne łączenie i rozłączanie paneli osłabia zamki; w tanich panelach mogą się one po prostu złamać). Z kolei panele sklejone między sobą (albo bez klejowe, uszczelnione specjalną masą) są mocniej połączone i mniej narażone na przenikanie wody - dlatego zaleca się je układać na przykład w kuchni.
Jakość. Zdecydowanie nie warto kupować podłóg firm nieznanych, ponieważ w razie reklamacji nie będzie się do kogo zwrócić. Kupując panele laminowane, trzeba skontrolować ich grubość (tym jest większa, im grubsza jest płyta nośna). Standardem są panele o grubości 8 mm, ostatnio jednak coraz częściej oferowane są panele o grubości 7, a nawet 6 mm. O ile 7 mm jest jeszcze do przyjęcia, to 6 mm absolutnie nie - to najtańsze produkty, sprzedawane zwykle w marketach w ramach akcji promocyjnych. Warstwa laminatu w takich panelach jest symboliczna, a jakość i wytrzymałość zamków - wręcz skandalicznie niska. Oprócz grubości płyty nośnej ważny jest też materiał, z jakiego została zrobiona - zdecydowanie lepszy niż tradycyjny MDF jest trwalszy od niego i mocniejszy HDF. Jeśli chcemy sprawdzić, jaka jest trwałość warstwy laminatu - musimy poszukać na opakowaniu informacji o wyniku testu Tabera (to sposób określania wytrzymałości panelu na zużycie, polegający na ścieraniu laminatu odpowiednim materiałem trącym i zliczaniu, po ilu tysiącach obrotów materiał zacznie się niszczyć). Najsłabsze są panele o odporności od 4500 do 6000 obrotów (nadają się do ułożenia np. w mieszkaniu, które będziemy wynajmować przez niedługi czas, albo w sypialni, gdzie chodzimy boso). Lepsze panele, klasy od 7000 do 10 500 obrotów, można kłaść w pomieszczeniach dziennych, a nawet w przedpokoju, pod warunkiem że zabezpieczymy je chociażby małym chodniczkiem w miejscach najbardziej narażonych na zużycie. Z ostatniej grupy paneli, wytrzymujących 11 000-20 000 obrotów, można już wykonać bardzo solidną podłogę, nadającą się nie tylko do przedpokoju, ale nawet recepcji czy biura (potoczna nazwa to panele przemysłowe).
Jeśli kupujemy panele drewniane, powinniśmy zwrócić uwagę na grubość warstwy wierzchniej (wiąże się z tym np. możliwość cyklinowania paneli) oraz na odporność danego gatunku drewna na wgniecenia i ścieranie (określaną za pomocą testu Brinnela). Do miejsc o dość dużym natężeniu ruchu (pokoje dzienne) polecane są podłogi wykonane z twardego buku, dębu, jesionu czy grabu. Gatunki o niższych parametrach (na ogół tańsze) - klon, brzoza, olcha - w zupełności wystarczą do? sypialni; z kolei do miejsc intensywnie używanych (przedpokoje, korytarze schody) dobre będą twarde drewna egzotyczne (tali, badi, padouk i merbau).
Ochrona przed hałasem. Panele układa się przede wszystkim jako podłogi pływające, czyli niezłączone trwale z podłożem (jedynie niektóre panele drewniane można przyklejać do podłoża, tak jak parkiet). Ma to wpływ na dużą akustyczność paneli. Aby zredukować odgłosy kroków i wszelkiego rodzaju wibracji oraz emisję dźwięku do pomieszczeń poniżej, producenci wyposażają panele w dodatkową warstwę izolacji dźwiękowej - to warstwa grubości 1-3 mm, zwykle z kauczuku lub filcu, umieszczona na spodzie panelu. Takie podłogi są droższe, ale warte polecenia, gdyż potrafią ograniczyć emisję dźwięków nawet o połowę.
Kupujemy
Wzór i kolor. Wybór jest bardzo duży i pozwala na zrealizowanie każdego pomysłu. Dobrze, jeśli odcień podłogi jest zbliżony do koloru drzwi i ościeżnicy, ale kontrastujący z kolorem mebli. W praktyce wybieranie wzoru i koloru powinno wyglądać tak: wstępnie przymierzamy się do rodzaju paneli i w sklepie prosimy o pokazanie "okolicznych" propozycji. Wybieramy kilka i kupujemy po jednej sztuce, zastrzegając, że w domu dokonamy ostatniej przymiarki i wrócimy po większy zakup, oddając pojedyncze panele.
Ilość. Panele są sprzedawane na m2, ale zwykle tylko w pełnych paczkach; jedynie niektóre sklepy sprzedają na sztuki. Jeżeli obawiamy się, że niewłaściwie wyliczymy potrzebną ilość podłogi, możemy poprosić o to sprzedawcę, podając mu tylko wymiary pomieszczenia. Teoretycznie powinno się kupić około 8-10% więcej paneli na docinki; w praktyce zależy to jednak od kształtu pokoju, liczby załamań, wnęk czy wystających z podłogi rur c.o.
Akcesoria. Razem z panelami kupujemy klej - tylko przeznaczony specjalnie do paneli, bezwodny (wodne kleje absolutnie się nie nadają), najczęściej sprzedawany w półlitrowych butelkach, (jedna wystarcza na 15-20 m2). Do paneli montowanych bez klejowo przyda się specjalna masa uszczelniająca. Potrzebna będzie też folia, którą kładzie się pod panele, zabezpieczająca przed wilgocią z podłoża (nie jest wymagana jedynie na podłoża drewniane i z płyt wiórowych). Pod panelami bez systemu wyciszającego układa się także matę z pianki, tektury albo korka (tektura i korek nadają się na podłogi ogrzewane), które nie tylko izolują przed hałasem, ale i wyrównują podłoże.
Należy także kupić listwy wykończeniowe (dobre są takie mocowane na klamry, ponieważ dają możliwość wprowadzenia kabli) i rozetki osłaniające przejścia rur. Z narzędzi potrzebne będą ściski do paneli, dobijak, żelazko dociskowe i kliny. Można je kupić (są to raczej tanie rzeczy), niektóre można też wypożyczyć w sklepie; najlepiej dowiedzieć się u sprzedawcy, co będzie bardziej opłacalne.
Podłoże pod panele musi być równe, stabilne oraz suche; wilgotność podkładu cementowego nie może przekraczać 2%, a anhydrytowego - 3%. Jeśli jest większa - trzeba poczekać, aż wyschnie, albo wybrać inny materiał na posadzkę.
Podłożem dla paneli może też być stara podłoga z mozaiki, parkietu, lastryka, z płytek ceramicznych lub PVC, a nawet wykładzina o krótkim włosie (nie stosujemy wówczas pianki podkładowej) czy deski na legarach (wtedy panele kładzie się w poprzek desek). Bez względu na rodzaj podłoża zawsze musi ono być równe i mocne - inaczej panele będą się uginać i klawiszować.
Większości paneli nie powinno układać się w pomieszczeniach mokrych, czyli takich gdzie wilgotność przekracza 70%, na przykład w łazience czy saunie. Jak na razie na rynku jest tylko jedna kolekcja laminowanych podłóg, przeznaczonych do układania w łazience. Jest to możliwe dzięki temu, że miejsca łączenia paneli (przez które woda łatwo mogłaby się dostać do ich wnętrza) są zabezpieczane specjalnym gumowym paskiem. Nie ma natomiast przeciwwskazań, jeśli chodzi o kuchnie; z myślą o nich powstały nawet kolekcje podłóg laminowanych, które do złudzenia imitują płytki ceramiczne (za to są cieplejsze i łatwiejsze do ułożenia). Panele można kłaść także na schodach.
Na ogrzewaniu podłogowym układanie paneli jest możliwe, jednak pod warunkiem że ogrzewanie jest wodne, a nie elektryczne. To bardzo istotna kwestia: przy ogrzewaniu elektrycznym w krótkim czasie występują bowiem znaczne skoki temperatury. Panele nie będą zatem rozgrzewać się i stygnąć stopniowo i łagodnie, ale gwałtownie i szybko - a tego długo nie wytrzymają.
Wszyscy producenci bardzo dokładnie określają, w jakich pomieszczeniach można kłaść ich podłogi. Dlatego przed zakupem należy uważnie zapoznać się z informacją dołączoną do paneli. Jeśli okaże się, że nasze pomieszczenie nie spełnia warunków określonych przez producenta - lepiej nie ryzykować i od razu zdecydować się na inną podłogę.
Wybieramy
Sposób łączenia. Panele łączy się między sobą na klej albo bez klejowo, na specjalny zatrzaskujący się zamek. Ten drugi sposób polecany jest jako łatwiejszy i szybszy. Dodatkowa zaleta takich paneli to możliwość demontażu i ponownego ułożenia (choć z tym należy uważać - wielokrotne łączenie i rozłączanie paneli osłabia zamki; w tanich panelach mogą się one po prostu złamać). Z kolei panele sklejone między sobą (albo bez klejowe, uszczelnione specjalną masą) są mocniej połączone i mniej narażone na przenikanie wody - dlatego zaleca się je układać na przykład w kuchni.
Jakość. Zdecydowanie nie warto kupować podłóg firm nieznanych, ponieważ w razie reklamacji nie będzie się do kogo zwrócić. Kupując panele laminowane, trzeba skontrolować ich grubość (tym jest większa, im grubsza jest płyta nośna). Standardem są panele o grubości 8 mm, ostatnio jednak coraz częściej oferowane są panele o grubości 7, a nawet 6 mm. O ile 7 mm jest jeszcze do przyjęcia, to 6 mm absolutnie nie - to najtańsze produkty, sprzedawane zwykle w marketach w ramach akcji promocyjnych. Warstwa laminatu w takich panelach jest symboliczna, a jakość i wytrzymałość zamków - wręcz skandalicznie niska. Oprócz grubości płyty nośnej ważny jest też materiał, z jakiego została zrobiona - zdecydowanie lepszy niż tradycyjny MDF jest trwalszy od niego i mocniejszy HDF. Jeśli chcemy sprawdzić, jaka jest trwałość warstwy laminatu - musimy poszukać na opakowaniu informacji o wyniku testu Tabera (to sposób określania wytrzymałości panelu na zużycie, polegający na ścieraniu laminatu odpowiednim materiałem trącym i zliczaniu, po ilu tysiącach obrotów materiał zacznie się niszczyć). Najsłabsze są panele o odporności od 4500 do 6000 obrotów (nadają się do ułożenia np. w mieszkaniu, które będziemy wynajmować przez niedługi czas, albo w sypialni, gdzie chodzimy boso). Lepsze panele, klasy od 7000 do 10 500 obrotów, można kłaść w pomieszczeniach dziennych, a nawet w przedpokoju, pod warunkiem że zabezpieczymy je chociażby małym chodniczkiem w miejscach najbardziej narażonych na zużycie. Z ostatniej grupy paneli, wytrzymujących 11 000-20 000 obrotów, można już wykonać bardzo solidną podłogę, nadającą się nie tylko do przedpokoju, ale nawet recepcji czy biura (potoczna nazwa to panele przemysłowe).
Jeśli kupujemy panele drewniane, powinniśmy zwrócić uwagę na grubość warstwy wierzchniej (wiąże się z tym np. możliwość cyklinowania paneli) oraz na odporność danego gatunku drewna na wgniecenia i ścieranie (określaną za pomocą testu Brinnela). Do miejsc o dość dużym natężeniu ruchu (pokoje dzienne) polecane są podłogi wykonane z twardego buku, dębu, jesionu czy grabu. Gatunki o niższych parametrach (na ogół tańsze) - klon, brzoza, olcha - w zupełności wystarczą do? sypialni; z kolei do miejsc intensywnie używanych (przedpokoje, korytarze schody) dobre będą twarde drewna egzotyczne (tali, badi, padouk i merbau).
Ochrona przed hałasem. Panele układa się przede wszystkim jako podłogi pływające, czyli niezłączone trwale z podłożem (jedynie niektóre panele drewniane można przyklejać do podłoża, tak jak parkiet). Ma to wpływ na dużą akustyczność paneli. Aby zredukować odgłosy kroków i wszelkiego rodzaju wibracji oraz emisję dźwięku do pomieszczeń poniżej, producenci wyposażają panele w dodatkową warstwę izolacji dźwiękowej - to warstwa grubości 1-3 mm, zwykle z kauczuku lub filcu, umieszczona na spodzie panelu. Takie podłogi są droższe, ale warte polecenia, gdyż potrafią ograniczyć emisję dźwięków nawet o połowę.
Kupujemy
Wzór i kolor. Wybór jest bardzo duży i pozwala na zrealizowanie każdego pomysłu. Dobrze, jeśli odcień podłogi jest zbliżony do koloru drzwi i ościeżnicy, ale kontrastujący z kolorem mebli. W praktyce wybieranie wzoru i koloru powinno wyglądać tak: wstępnie przymierzamy się do rodzaju paneli i w sklepie prosimy o pokazanie "okolicznych" propozycji. Wybieramy kilka i kupujemy po jednej sztuce, zastrzegając, że w domu dokonamy ostatniej przymiarki i wrócimy po większy zakup, oddając pojedyncze panele.
Ilość. Panele są sprzedawane na m2, ale zwykle tylko w pełnych paczkach; jedynie niektóre sklepy sprzedają na sztuki. Jeżeli obawiamy się, że niewłaściwie wyliczymy potrzebną ilość podłogi, możemy poprosić o to sprzedawcę, podając mu tylko wymiary pomieszczenia. Teoretycznie powinno się kupić około 8-10% więcej paneli na docinki; w praktyce zależy to jednak od kształtu pokoju, liczby załamań, wnęk czy wystających z podłogi rur c.o.
Akcesoria. Razem z panelami kupujemy klej - tylko przeznaczony specjalnie do paneli, bezwodny (wodne kleje absolutnie się nie nadają), najczęściej sprzedawany w półlitrowych butelkach, (jedna wystarcza na 15-20 m2). Do paneli montowanych bez klejowo przyda się specjalna masa uszczelniająca. Potrzebna będzie też folia, którą kładzie się pod panele, zabezpieczająca przed wilgocią z podłoża (nie jest wymagana jedynie na podłoża drewniane i z płyt wiórowych). Pod panelami bez systemu wyciszającego układa się także matę z pianki, tektury albo korka (tektura i korek nadają się na podłogi ogrzewane), które nie tylko izolują przed hałasem, ale i wyrównują podłoże.
Należy także kupić listwy wykończeniowe (dobre są takie mocowane na klamry, ponieważ dają możliwość wprowadzenia kabli) i rozetki osłaniające przejścia rur. Z narzędzi potrzebne będą ściski do paneli, dobijak, żelazko dociskowe i kliny. Można je kupić (są to raczej tanie rzeczy), niektóre można też wypożyczyć w sklepie; najlepiej dowiedzieć się u sprzedawcy, co będzie bardziej opłacalne.
Ooooj, nie ma to jak ogrzewanie podłogowe - ciepło pod stopami w zimowy, szary poranek - aż się miło robi na samą myśl No i wszelkie zwierzęta domowe mają radochę!
No i wszelkie zwierzęta domowe mają radochę!
